“Πατρίδα μου είναι η πορτογαλική γλώσσα”
Fernando Pessoa, ποιητής
Το πορτογαλικό έθνος είναι ένα αμάλγαμα λαών, πολιτισμών και παραδόσεων, με την πορτογαλική γλώσσα να είναι ο πλέον ισχυρός δεσμός μεταξύ τους.
Η παγκοσμιότητα της πορτογαλικής γλώσσας ενώνει Πορτογάλους, Βραζιλιάνους, πολλούς Αφρικανούς και μερικούς Ασιάτες, οι οποίοι αναγνωρίζουν σ’ αυτήν μια κοινή πολιτιστική κληρονομιά. Επίσημη γλώσσα στην Πορτογαλία, Βραζιλία, Αγκόλα, Πράσινο Ακρωτήρι, Γουινέα Μπισσάου, Μοζαμβίκη, αποτελεί πρώτη ύλη διαφόρων λογοτεχνιών. Τα Πορτογαλικά είναι επίσης η βάση για περίπου είκοσι κρεολές γλώσσες και σημαντική γλώσσα μειονότητας σε χώρες όπως η Ανδόρα και η Ναμίμπια.
Η ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ MIRANDES
Ο ποταμός Ντούρο αποτελεί και φυσικό σύνορο μεταξύ της βορειοανατολικής Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Η περιοχή εκεί ονομάζεται Μιράντα ντο Ντούρο και διαθέτει μια ιδιαίτερη πολιτιστική παράδοση στη μουσική αλλά και τη γλώσσα: Περίπου 10.000 -15.000 άνθρωποι μιλούν μια ξεχωριστή ιβηρική διάλεκτο, τη λεγόμενη μιραντέζ (mirandés), η οποία συγγενεύει με παρόμοιες διαλέκτους της Ισπανίας, αλλά και με την πορτογαλική γλώσσα.
Από το 1999 η μιραντέζ έχει αναγνωριστεί επίσημα από το κοινοβούλιο της Πορτογαλίας, ενώ το 2001, αναγνωρίστηκε και από το Ευρωπαϊκό Γραφείο για τις Λιγότερο Διαδεδομένες Γλώσσες, το οποίο στοχεύει στην προώθηση της επιβίωσης των λιγότερο ομιλούμενων ευρωπαϊκών γλωσσών. Η μιραντέζ μελετάται από τα πανεπιστήμια της Λισαβόνας και της Κοΐμπρας.