Ο ΩΚΕΑΝΟΣ
Το Δεκέμβριο του 1947 αλιευτικά σκάφη βυθίστηκαν έξω από το Leixoes Port, με αποτέλεσμα να πνιγούν 152 άνθρωποι. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία στην πορτογαλική θάλασσα. Στη μνήμη των θυμάτων ο Jose Joao Brito δημιούργησε τη γλυπτική σύνθεση της εικόνας που βρίσκεται στη γειτονιά του Πόρτο Ματοσίνιος, στην ακτή του Ατλαντικού.
ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΟΤΑΜΙΑ
Είναι εντυπωσιακός ο όγκος νερού των ποταμών. Ιδίως ο Τάγος μοιάζει με θάλασσα.
FADO (μοίρα, πεπρωμένο)
Είδος πορτογαλικής μουσικής με μελαγχολική διάθεση και πολύ παλιές ρίζες.
Εκφράζει ένα συναίσθημα που αποδίδεται με τη λέξη saudade, μια λέξη που δεν έχει ακριβή μετάφραση σε άλλη γλώσσα και δηλώνει ένα μείγμα νοσταλγίας για μια παλιά ευτυχία και λαχτάρας για κάτι που χάθηκε, ή ένα πρόσωπο που λείπει μακριά.
Οι στίχοι συχνά μιλούν για τη θάλασσα ή για τη ζωή των φτωχών.
Οι ερμηνευτές fado εκτός από φωνητικά προσόντα διαθέτουν υψηλή εκφραστικότητα.
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗ ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ
Οι κάτοικοι του Πόρτο τρώνε πολύ το πιάτο tripas a` moda do Porto. Αποτελείται από πατσά, πόδια, φτερούγες πουλερικών και γενικά «ταπεινά» κομμάτια κρέατος, στο οποίο πρόσθεταν φασόλια ή ζυμαρικά.
Πρόκειται για ένα πιάτο της λεγόμενης «φτωχής» κουζίνας με ταπεινά υλικά, θρεπτικό ωστόσο, που κατανάλωναν οι σκληρά εργαζόμενοι αγρότες.
Λένε πάντως πως το πιάτο δημιουργήθηκε τότε που ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος έστειλε τα πρώτα πλοία να εξερευνήσουν τον κόσμο. Οι κάτοικοι του Πόρτο εφοδίασαν τους ναυτικούς με όλο το καθαρό κρέας, για να μην πεινάσουν και κράτησαν μόνο τα σπλάχνα των ζώων.
Τη δεκαετία του ’50 ένας Πορτογάλος σεφ, ο Ντανιέλ Σίλβα, που ζούσε στη Γαλλία, είδε το croque monsieur και σκέφτηκε να το εμπλουτίσει με στοιχεία της βορειο- πορτογαλικής γαστρονομίας.
Επινόησε λοιπόν την ιδιαίτερα χορταστική francesinha, που αποτελείται από κρέας και αλλαντικά της Πορτογαλίας, τηγανητό αβγό, μπόλικο λιωμένο τυρί και πικάντικη σάλτσα μπίρας.
Συχνά τον μαγειρεύουν με ελιές
